dobry psycholog warszawa

Zaprzeczam? Ależ skąd!



dobry psycholog Warszawa
Pojęcie mechanizmów obronnych po raz pierwszy do psychologii wprowadził jeszcze Zygmunt Freud. Współczesna psychologia przejęła je i używa z powodzeniem do tej pory do wyjaśniania pewnych zjawisk psychologicznych.

Psychologiczne mechanizmy obronne (nazywane też obronami ego) mają zazwyczaj charakter nieświadomy i nawykowy. Jednostka nieświadomie stosuje je w celu uniknięcia lub zredukowania potencjalnie zagrażających, trudnych, niewygodnych uczuć i myśli (najczęściej lęku lub poczucia winy). Stanowią więc nieuświadomiony sposób radzenia sobie z wewnętrznymi konfliktami i zagrażającymi sytuacjami.

Czy mechanizmy obronne są dobre czy złe? To zależy. Z jednej strony pełnią funkcję przystosowawczą, przydatną do utrzymania psychicznej równowagi. Każdy z nas je stosuje (przypominam - najczęściej nieświadomie!). Należy jednak pamiętać, że zawsze są zniekształceniem odbioru rzeczywistości, a w efekcie również zachowania. Jeśli jednostka dysponuje bogatym repertuarem mechanizmów obronnych i stosuje je elastycznie - są efektywne. Pomagają radzić sobie z nadmiernym stresem i napięciem. Jednak stosowane sztywno i nieadekwatnie do sytuacji, mogą znacznie utrudnić funkcjonowanie i skutkować zaburzeniami.

Jeśli jednostka ich sobie nie uświadomi, mogą więc być niebezpieczne. Umożliwiają zmniejszenie nasilenia negatywnych uczuć bez konieczności zmieniania sytuacji, która była ich źródłem. Jednym z często stosowanych mechanizmów obronnych jest zaprzeczenie. Zaprzeczenie polega na "udawaniu" (głównie przed samym sobą), że realnie zagrażająca lub powodująca lęk sytuacja nie ma tak naprawdę miejsca. Hasło opisujące mechanizm zaprzeczenia mogłoby brzmieć: To się nie dzieje!

Na przykład:
  • Osoba żyjąca w nieustannym i długotrwałym stresie jest "święcie" przekonana, że nie ma to wpływu na jej stan zdrowia.
  • Osoba chora na nieuleczalną chorobę twierdzi, że jest zdrowa.
  • Osoba ostro nadużywająca alkoholu powtarza, że nie popadnie w uzależnienie, bo jej to nie grozi.
  • Osoba już uzależniona zaprzecza faktom i twierdzi, że uzależniona nie jest, bo jeśli zechce - to przestanie.
  • Osoba, która widziała partnera całującego się na ulicy z obcą osobą, przekonuje samą siebie, że było zbyt daleko, aby mieć pewność.
  • Osoba, której dziecko zginęło w wypadku samochodowym ponad rok temu, nie wierzy w jego śmieć i czeka na jego powrót ze szkoły.
  • Osoba w dzieciństwie bita i zaniedbywana przez rodziców, trwa w przekonaniu, że jej dzieciństwo było dobre.

Redukcja napięcia za pomocą mechanizmu zaprzeczania może stać się na tyle atrakcyjna, że stosowanie tego mechanizmu będzie się utrwalać i wejdzie w nawyk. Jednak nieprzyjmowanie realnych faktów do wiadomości z reguły kończy się źle, a na pewno owocuje nieadekwatnymi, a czasem niebezpiecznymi zachowaniami.

Recepta? Nie jest prosta. Konfrontacja z rzeczywistością bywa bolesna. Życie w zaprzeczeniu to w końcu trwanie w wygodnej iluzji i w bezpiecznym złudzeniu. Jednak warto zacząć żyć naprawdę - przestać zaprzeczać i uświadomić sobie własne metody zniekształcania odbioru rzeczywistości.

Brak komentarzy:

Prześlij komentarz

Tematy

abcZdrowie adolescencja akceptacja aktualności altruizm Amelia Erhard Andre Gide Andrew Matthews Ann Landers Anthony Robbins Antoine de Saint-Exupéry artykuły asertywność Asimov autorytet Bartosz Zalewski Beata Pawlikowska Bennewicz Bettelheim bezpieczeństwo Brian Patten Budda bycie sobą Camilla Läckberg Campbell Čapek Castaneda cel ciało cierpienie cierpliwość Clarissa Pinkola Estes cytaty Czabała czekanie Czubaszek David Lloyd George David Wallin de Mello decyzja depresja dezyderata dobro dobry psycholog warszawa dojrzałość dojrzewanie Dolan dopalacze Dorota Hołówka Doug King dowcipy psychologiczne droga Durst działanie Dzień Kobiet Edmund Burke egoizm Eichelberger Elif Shafak Elizabeth Gilbert Elizabeth Kübler - Ross Emma Goldman emocje Epikur Eric Hoffer erotyzm Erskine Ewa Trzebińska Ferguson filmy Frank Herbert Frankl Freud Fromm Ghandi Goethe grupa grupa dla uzależnionych H. Jackson Brown Harold Taylor Hellinger Hemingway Herbert Bayard Swope Hermann Hesse hierarchia wartości homofobia humor John E. Southard John Maxwell Joplin Jung Karol Juliusz Weber Katarzyna Miller kobieta Kołakowski komunikacja konformizm Konfucjusz ks. Jan Kaczkowski ks. Jan Twardowski Lao Tse Leo Christopher lęk Loesje Louis L. Hay Magdalena Tulli Mandela manipulacja Marvin Gaye marzenia maska matka Max Ehrmann mądrość mechanizmy obronne Melody Beattie milczenie Milgram Milton H. Erickson miłość modlitwa Mrożek nadzieja Nancy McWilliams Nathaniel Branden nawyki Neale Donald Walsch nieświadomość niezależność oddech odpowiedzialność odwaga optymizm Osborne osobowość pasja Perls poczucie wartości porada na poniedziałek porady online posłuszeństwo pośpiech pożegnanie praca Pratchett Proust przeszłość przyjaźń przypowieść psycholog warszawa psychologia społeczna psychoterapia warszawa pytania radość Ray Bradbury Redmoon refleksja Regina Brett relacja terapeutyczna relacje relaks Renata Arendt-Dziurdzikowska Rogers Rohn Rollo May rozwój równowaga Ryszard Kapuściński samotność Santorski sens Shannon L. Alder siła smutek spokój spotkanie stres Stuart Wilde subkultura sukces superwizja szczęście Szymborska świadomość talent Thich Nhat Hanh tolerancja Tołstoj Torsten Krol tożsamość trzyczęściowy garnitur twórczość uzależnienia w mediach wartości wiedza wierność wolność wsparcie wybaczenie wybór wytrwałość Yalom zaufanie zdrowie psychiczne zdrowy egoizm Zimbardo zło złość zmiana zrozumienie związek życie życzenia

Blog